Działalność diakonii ewangelizacji Ruchu Światło-Życie

diecezji zielonogórsko-gorzowskiej w latach 1980-2006.

ks. Adrian Put

Diakonia ewangelizacji Ruchu Światło-Życie w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej posiada swoją stosunkowo długą historię, jak na wspólnoty oazowe. Od samego początku powstanie diakonii związane jest nierozerwalnie z dziełem Wielkiej Ewangelizacji podjętej przez Ruch Światło-Życie w naszej ojczyźnie. Celem niniejszego artykułu jest ukazanie działalności diakonii ewangelizacji Ruchu Światło-Życie w diecezji gorzowskiej, a od roku 1992 – zielonogórsko-gorzowskiej w latach 1980 – 2006.

Za moment powstania diakonii ewangelizacji w diecezji (zielonogórsko-) gorzowskiej należy uznać dzień 23 września 1980 roku. Tego dnia w Kurii Biskupiej w Gorzowie Wlkp. odbyło się spotkanie moderatorów Ruchu Światło-Życie, któremu przewodniczył ks. bp Paweł Socha[1]. Celem spotkania było podsumowanie oaz wakacyjnych oraz przygotowanie pracy rocznej. Szczegółowo omówiono wówczas sprawy związane z podjęciem w diecezji Planu Wielkiej Ewangelizacji „Ad Christum Redemptorem”. W tym celu utworzono Diakonię Jedności dla rejonów Ruchu Światło-Życie województwa gorzowskiego i województwa zielonogórskiego[2]. Celem tej grupy było pojęcie pełnej odpowiedzialności za plan ewangelizacji w diecezji gorzowskiej. Brak większości źródeł z tego okresu uniemożliwia przedstawienie działalności tej diakonii w tamtym okresie. Jednak z zachowanych materiałów wynika, że sprawa ewangelizacji przez Ruchu Światło-Życie była kontynuowana w diecezji gorzowskiej. Już w dniach od 8 do 9 listopada 1980 roku tematykę ewangelizacji podejmowano podczas spotkania formacyjnego animatorów w ramach Ośrodka Formacji Diakonii Ruchu Światło-Życie w Rokitnie. Wykład inauguracyjny kolejnego roku działalności Ośrodka wygłosił bp Paweł Socha, który mówił o potrzebie ewangelizacji i odpowiedzialności za nią.

Na podstawie analizy komunikatorów diecezjalnych z tamtego okresu („Okólnik” i „Biuletyn Duszpasterski”) wyłania się częściowy obraz ewangelizacji w Ruchu Światło-Życie diecezji gorzowskiej. Choć brak jest informacji o organizowaniu w diecezji rekolekcji typu ORAE (Oaza Rekolekcyjna Animatorów Ewangelizacji), to jednak moderatorzy i animatorzy korzystali z oferty pobliskiego Poznania, gdzie posługiwał ks. Leszek Irek – moderator diakonii ewangelizacji. Kapłani i animatorzy ruchu z diecezji byli zachęcani do udziału w prowadzonych tam rekolekcjach[3]. Według informacji moderatora diecezjalnego uczestnictwo w ORAE było formą tworzenia nowych wspólnot ruchu w parafiach. Zobowiązano także moderatorów rejonowych, aby wytypowali ze swojego rejonu min. po 3 osoby, które miały uczestniczyć w jednym z czterech serii ORAE organizowanych na początku roku 1983 w Poznaniu[4].

Kolejna informacja na temat istnienia i działalności diakonii ewangelizacji pochodzi z roku 1985. W dniu 24 sierpnia 1985 roku w Przyborowie odbyło się zebranie diakonii jedności diecezji gorzowskiej. Podczas spotkania zebrani analizowali sytuację ruchu w diecezji. Dokonano także podziału obowiązków wśród członków diakonii jedności. Odpowiedzialnym za diakonię ewangelizacji został Dariusz Świdkiewicz[5]. Obowiązkiem Dariusza Świdkiewicza był m. in. współpraca z ks. Kazimierzem Helonem, który, jak wynika z tekstu, miał odpowiadać z ten dział w diecezji. Być może był to pierwszy moderator diakonii ewangelizacji w diecezji gorzowskiej[6]? Dariusz Świdkiewicz związany był z Oazą Studentów i Pracujących powstałą w Zielonej Górze w 1981 roku. Wspólnota spotykała się przy zielonogórskiej parafii pw. Podwyższenia Krzyża św. Należy zaznaczyć, że grupa ta prowadziła bardzo ożywioną działalność ewangelizacyjną.

Poszukując nowych form działalności dla diakonii ewangelizacji w diecezji gorzowskiej próbowano nawiązać współpracę ze Grupą ewangelizacyjną „Emmanuel”. 28 września 1987 roku odbyło się w Zielonej Górze spotkanie członków diakonii, na którym zapoznano ich z metodą pracy grupy „Emmanuel”[7]. Nawiązano także kontakt z Andrzejem Gądeckim – liderem tej grupy. Jednak na tym próby współpracy ustały. Grupa ta, choć bardzo prężna, nie miała wypracowanej całościowej wizji pracy i formacji własnych członków. Kolejne spotkanie diakonii ewangelizacji odbyło się 22 października tego samego roku w Gorzowie u ks. Jana Pawlaka. Tematem spotkania był Ruch Światło-Życie, jako ruch wychowujący Nowego Człowieka.

Inna ciekawa informacja dotycząca działalności diakonii ewangelizacji pochodzi z roku 1988. Podczas ferii zimowych zespoły ewangelizacyjne przeprowadziły w trzech miastach diecezji: w Gorzowie, Zielonej Górze i Kostrzynie, rekolekcje ewangelizacyjnej w oparciu o film ewangelizacyjny „Jezus”[8]. Podobna inicjatywa rekolekcyjna została podjęta w dniach 20 – 24 kwietnia 1988 roku w Zielonej Górze[9]. Także w tym przypadku ewangelizacja była prowadzona metodą z programu „Ad Christum Redemptorem”.

Ważną rolę w życiu diakonii ewangelizacji odgrywała formacja. Ruch Światło-Życie wypracował wiele metod rekolekcji specjalistycznych służących ewangelizacji. Jedną z tych form jest Oaza Animatorów Wielkiej Ewangelizacji (OAWE)[10]. W jednej z kolejnych edycji tych rekolekcji uczestniczyli także animatorzy z diecezji gorzowskiej. Wspomniana OAWE odbyła się w dniach od 27 czerwca do 12 lipca 1988 w Nieboczowach[11]. Moderatorem tych rekolekcji był ks. Leszek Irek, moderator Centralnej Diakonii Ewangelizacji.

Na początku lat dziewięćdziesiątych w diecezji gorzowskiej bardzo mocno działalność ewangelizacyjną rozwinął ks. Marek Kidoń wraz z zespołem ewangelizacyjnym skupionym wokół niego. Ksiądz Kidoń był wówczas dyrektorem domu rekolekcyjno-powołaniowego w Paradyżu. Zespół podejmował wiele ciekawych inicjatyw w diecezji. Ksiądz Kidoń początkowo pełnił także funkcję moderatora diakonii ewangelizacji. Należy jednak dodać, że zespół ten nie był inicjatywą typowo oazową. W latach dziewięćdziesiątych diakonia ewangelizacji ruchu nie podejmowała większej działalności. Były jednak próby stworzenia profesjonalnej diakonii. Próbowano między innymi zorganizować pierwszy raz w dziejach diecezji KODAE (Kurs Oazowy dla Animatorów Ewangelizacji). Kurs ten odbył się w roku 1993 w Głogowie. Zgromadził on kilkunastu animatorów. Jednak same rekolekcje odbyły się bez moderatora. Ostatecznie KODAE nie przyjęło się w diecezji.

Z drugiej połowy lat dziewięćdziesiątych znamy także animatorów odpowiedzialnych za diakonię. W roku 1996 za diakonię ewangelizacji odpowiadały Małgorzata Bąk i Danuta Kasperczuk[12]. Natomiast w roku 1998 posługę animatorów odpowiedzialnych pełniły: Monika Popko z Tuplic i Anna Klemke ze Strzelec Krajeńskich[13].

Zasadnicza zmiana w działalności diakonii ewangelizacji nastąpiła w roku 2000[14]. Podczas sierpniowego ORD (Oaza Rekolekcyjna Diakonii) animatorzy: Dorota Wołczecka, Justyna Wojnarowska i Mariusz Nowak podjęli posługę w diakonii ewangelizacji. Stworzyli oni zespół, którzy na nowo rozpoczął systematyczną posługę diakonii ewangelizacji w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Kolejnym ważnym wydarzeniem było ustanowienie we wrześniu 2000 roku moderatora diakonii ewangelizacji. Został nim neoprezbiter ks. Jacek Golombek. Ksiądz Golombek podjął pracę duszpasterską w parafii pw. św. Alberta w Zielonej Górze. Wybór ks. Golombka nie był przypadkowy. Był on mocno zaangażowany w działalność oazową w diecezji. Był także merytorycznie przygotowany do posługi moderatora diakonii. Napisał pracę magisterską na temat ewangelizacji w ujęciu ks. Franciszka Blachnickiego[15].

Od roku 2001 rozpoczęły się systematyczne spotkania formacyjne diakonii w Zielonej Górze. W lipcu tego roku animatorzy diakonii wyjechali do Krościenka na KODAE. W rekolekcjach uczestniczyli: Elżbieta Winiarska, Monika Stadnik, Aleksandra Gąsior i Justyna Wojnarowska.

Rozwój diakonii pozwolił na wyłonienie się wśród animatorów zespołu, który wraz z moderatorem prowadzili rekolekcje szkolne. Rekolekcje takie odbyły się m. in. w Sulechowie i w Zielonej Górze. W następnym roku diakonia prowadziła rekolekcje w Zielonej Górze (gimnazjum nr 2 i z Zespole Szkół Plastycznych). Nabyte umiejętności ewangelizacyjne pozwoliły animatorom diakonii ewangelizacji na uczestnictwo w Ogólnopolskiej Inicjatywie Ewangelizacyjnej „Przystanek Jezus”.

Podczas ferii zimowych 2004 roku diakonia ewangelizacji zorganizowała w Paradyżu rekolekcje diakonijne oparte na tajemnicach światła Różańca świętego. W rekolekcjach uczestniczyło ponad 20 osób, a prowadził je ks. Dariusz Gronowski.

W roku 2004 doszło do zmiany moderatora diakonii. Dotychczasowy moderator ks. Golombek rozpoczął przygotowania do pracy na misjach i wyjechał do Warszawy na zajęcia w Centrum Formacji Misyjnej. Jego miejsce zajął w październiku ks. Adrian Put[16].

W dniach 6-11 lutego 2005 roku diakonia ewangelizacji pierwszy raz samodzielnie zorganizowała rekolekcje ORAE – Oazę Rekolekcyjną Animatorów Ewangelizacji[17]. Rekolekcje odbyły się w domu rekolekcyjnym w Paradyżu. Diakonię wychowawczą podjęli wówczas: ks. Adrian Put – moderator, Agata Gołąbek – moderatorka, Mariusz Marcinkowski i Piotr Sowa – animatorzy. Kulminacyjnym punktem rekolekcji było wyjście ewangelizacyjne na ulicę Międzyrzecza.

25 sierpnia 2005 roku odbył się pierwszy DWDE – Dzień Wspólnoty Diakonii Ewangelizacji. Spotkanie odbyło się w Lubsku. Jednym z ważniejszych elementów tego spotkania było podjęcie decyzji o podziale posług w diakonii i wprowadzeniu nowej struktury organizacyjnej diakonii.

Rozwój diakonii umożliwił zorganizowanie przez animatorów diakonii nowego dzieła ewangelizacyjnego skierowanego do ludzi młodych – Inicjatywy ewangelizacyjnej „Krańce Dz 1, 8”[18]. Inicjatywa, której pomysłodawcą był ks. Adrian Put, została zorganizowana podczas Diecezjalnych Dni Młodych w Gorzowie w dniach 17-18 września 2005 roku. W akcji wzięło udział ponad 50 osób reprezentujących następujące wspólnoty: Ruch Światło-Życie (diakonia ewangelizacji), Odnowa Charyzmatyczna (wspólnoty – Jana Chrzciciela, Wieczernik, Galilea) oraz Ruch Rodzin Nazaretańskich. Podczas „Krańców” trwała nieustanna modlitwa wstawiennicza prowadzona przez diakonię miłosierdzia Ruchu Światło-Życie, a na placu Dni Młodych zespoły animatorów prowadziły ewangelizację indywidualną wśród młodzieży uczestniczącej w spotkaniach.

W dniach 10-12 listopada 2005 roku animatorzy diakonii ewangelizacji uczestniczyli w dwóch spotkaniach rekolekcyjnych o charakterze formacyjnym. W domu rekolekcyjnym w Paradyżu grupa 21 osób przeżywała rekolekcje ORDE (Oaza Rekolekcyjna Diakonii Ewangelizacji), podczas których przeprowadzono także EOM (Ewangelizacyjna Oaza Modlitwy) dla młodzieży z Lubska. Spotkanie prowadził ks. Adrian Put. W tym samym czasie troje animatorów diakonii uczestniczyło w ogólnopolskim spotkaniu Centralnej Diakonii Ewangelizacji w Hartowcu – OJDE (Oazie Jedności Diakonii Ewangelizacji). Podczas OJDE odbyły się warsztaty ewangelizacyjne pod tytułem „Jak ewangelizować pokolenie Matrix?”.

28 grudnia 2005 roku w Zielonej Górze odbył się kolejny DWDE (Dzień Wspólnoty Diakonii Ewangelizacji). Hasłem przewodnim zajęć formacyjnych były słowa „Jan Chrzciciel porywa tysiące”. Celem spotkania była analiza działalności św. Jana Chrzciciela i jego metod głoszenia nawrócenia. Obok zajęć warsztatowych  uczestnicy spotkania wzięli udział w Mszy św., wysłuchali katechezy i przeżyli Namiot Spotkania. Spotkanie zgromadziło 22 animatorów diakonii. Zajęcia formacyjne prowadziły Aleksandra Bosy i Maria Kozłowska.

Kolejne ORAE w dziejach diakonii ewangelizacji diecezji zielonogórsko-gorzowskiej odbyło się w Myśliborzu (archidiecezja szczecińsko-kamieńska) w dniach 19-24 lutego 2006 roku[19]. W rekolekcjach uczestniczyło 21 osób. Moderatorem rekolekcji był ks. Adrian Put. ORAE odbyło się wspólnie z ORAMi (Oazą Rekolekcyjną Animatorów Miłosierdzia) prowadzoną przez animatorów diakonii miłosierdzia. ORAE zakończyło się wspólnym wyjściem ewangelizacyjnym na ulice Myśliborza.

W Wielkim Poście 2006 roku diakonia ewangelizacji prowadziła dwie serie rekolekcji szkolnych. Pierwsze rekolekcje przeprowadzono dla uczniów Gimnazjum im. Królowej Jadwigi w Lubsku w dniach 29-31 marca 2006 roku. Obok rekolekcji w ramach zajęć popołudniowych animatorzy diakonii przeprowadzili dla osób chętnych kurs nowych form wyrazu wiary „Modlitwa tańcem”. W zajęciach uczestniczyło 34 osoby, z których związała się nowa oazowa grupa formacyjna. Kolejną posługę rekolekcyjną animatorzy diakonii podjęli w ramach rekolekcji dla uczniów Zespołu Szkół Ogólnokształcących i Ekonomicznych w Lubsku w dniach 3-4 kwietnia 2006 roku. Na program tych rekolekcji złożyły się spotkania z młodzieżą licealną w sali Lubskiego Domu Kultury. Należy również dodać, że członkowie diakonii ewangelizacji pomagali także w prowadzeniu rekolekcji akademickich na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie oraz dla uczniów gimnazjum i liceum w Kielcach.

Kolejną inicjatywą ewangelizacyjną, w której uczestniczyli animatorzy diakonii ewangelizacji była ewangelizacja na Lednicy, która odbyła się w dniach 2-3 czerwca 2006 roku. W ewangelizacji uczestniczyło troje animatorów diakonii, którzy wzięli udział także w rekolekcjach przygotowujących inicjatywę.

W czerwcu 2006 roku odbyły się dwa spotkania formacyjno-ewangelizacyjne diakonii. 10 czerwca animatorzy diakonii spotkali się w Rokitnie podczas Lokalnej Oazy Matki. W spotkaniu tym uczestniczyli również animatorzy zainteresowani posługą w diakonii. 17 czerwca 2006 roku odbył się kolejny DWDE. Spotkanie pod hasłem „Miłość w ewangelizacji” odbyło się w Zielonej Górze. Zebrani pochylali się nad postacią św. Filipa Neri i jego metod apostolskich. Spotkanie przygotowała i prowadziła Aleksandra Bosy oraz Marlena Bilska i Daria Piasecka.

Podczas wakacji roku 2006 animatorzy diakonii podejmowali posługę podczas oaz wakacyjnych. Podczas tych oaz przeprowadzono także pięć spotkań informacyjnych promujących diakonię wśród uczestników oaz. Animatorzy diakonii szczególnie zaangażowali się w posługę podczas Oaz Nowego Życia I stopnia. Również podczas wakacji animatorzy uczestniczyli w inicjatywie ewangelizacyjnej „Przystanek Jezus”. Inicjatywa odbyła się w Kostrzynie w dniach 24 – 30 lipca 2006 roku.

Kolejne spotkanie diakonii podsumowujące dotychczasową pracę i planujące posługę na nowy rok odbyło się 26 sierpnia 2006 roku w Zielonej Górze. Spotkanie połączone było z DWDE, którego tematem przewodnim było życie i posługa apostolska św. Patryka pt. „Bębny św. Patryka”. W spotkaniu uczestniczyło 19 osób. Podczas spotkania przygotowywano także nowe inicjatywy ewangelizacyjne diakonii. Pierwszym dziełem było zorganizowanie koncertu ewangelizacyjnego w dniu 3 września 2006 roku w Rokitnie w ramach Diecezjalnej Pielgrzymki Ruchu Światło-Życie. Koncert odbył się przy ołtarzu polowym. Inną ważną inicjatywą było przeprowadzenie warsztatów ewangelizacyjnych przez inicjatywą Krańce Dz 1,8[20]. Warsztaty odbyły się 9 września 2006 roku w Zielonej Górze. W warsztatach uczestniczyło 34 osoby, które przygotowywały się do posługi podczas ewangelizacji „Krańce Dz 1, 8”. Sama inicjatywa odbyła się w Zielonej Górze w dniach 16-17 września 2006 roku podczas Diecezjalnych Dni Młodych. Baza inicjatywy mieściła się przy parafii św. Józefa w Zielonej Górze. Ewangelizacja „Krańce Dz 1,8” zgromadziła 50 osób, które podejmowały posługę wśród przybyłej młodzieży. Tydzień później animatorzy diakonii uczestniczyli w ewangelizacji Nowej Soli, która odbyła się w dniach 23-24 września 2006 roku. Ewangelizacja w Nowej Soli odbyła się pod hasłem „Sto narkotykom, stop przemocy”. Ostatnią inicjatywą ewangelizacyjną podjętą przez diakonię ewangelizacji we wrześniu był projekt ewangelizacyjny „Szkoły Nowego Życia” skierowany do uczniów szkół średnich diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Celem projektu było dotarcie z orędziem Dobrej Nowiny do uczniów w ramach zajęć dodatkowych w szkołach[21].

Wypełniając obowiązek formacji ewangelizacyjnej członków Ruchu Światło-Życie animatorzy diakonii poprowadzili zajęcia warsztatowe podczas Oazy Modlitwy, która odbyła się w Paradyżu w dniach 13-15 października 2006 roku. Zajęcia skierowane były do animatorów ruchu. W OM uczestniczyło 41 osób. Rekolekcje poprowadził ks. Robert Patro.

26 października 2006 roku powstał Muzyczny Zespół Ewangelizacji (MZE) diakonii ewangelizacji. Celem zespołu gromadzącego członków Ruchu Światło-Życie jest dotarcie z orędziem Dobrej Nowiny do młodzieży poprzez śpiew, muzykę i świadectwo. Odpowiedzialność za zespół jako moderatorzy podjęli ks. Adrian Put i ks. Krzysztof Foryś, który gości członków zespołu na próbach w swojej parafii w Bytnicy. Liderem zespołu została Marta Stadnik. Zespół grupuje ponad 20 osób. Zespół prowadzi własne zajęcia formacyjne podczas Warsztatów Muzyczno - Ewangelizacyjnych (W M-E).

W dniach 10-12 listopada 2006 roku czworo animatorów diakonii uczestniczyło w Oazie Jedności Diakonii Ewangelizacji zorganizowanej przez Centralną Diakonię Ewangelizacji w Ożarowie Mazowieckim. Tematem spotkania było uwielbienie w ewangelizacji i życiu ewangelizatora. Spotkanie stało się okazją do nawiązania kontaktów z innymi diakoniami diecezjalnymi w Polsce i wymianą doświadczeń ewangelizacyjnych. 25 listopada 2006 roku troje animatorów diakonii uczestniczyło w Ogólnopolskim Kongresie Ewangelizacyjnym, który odbył się w Warszawie. Zajęcia kongresowe ogniskowały się wokół tematu „Ewangelizacja dzisiaj. Co mówi Duch do Kościołów (Ap 3,13) – znaki czasu, priorytety”.

W grudniu 2006 roku diakonia ewangelizacji przeprowadziła dwie serie szkolnych rekolekcji dla młodzieży w Zielonej Górze. W dniach 11-15 grudnia w rekolekcjach uczestniczyli uczniowie następujących szkół: gimnazjum nr 10, LO nr 4, 5, 7 i ZS Elektrycznych. Tematem przewodnim rekolekcji było nowe życie wg św. Jana.

Rok 2006 w posłudze i formacji diakonii ewangelizacji zakończył DWDE, który odbył się 9 grudnia w Zielonej Górze. Podsumowano na nim dotychczasową posługę oraz omówiono zagadnienia związane z organizacją ORAE w styczniu 2007 roku.

Rok 2006 stanowi cezurę czasową przyjętą w prezentowaniu działalności diakonii ewangelizacji w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Od roku 1980 działalność diakonii podlegała różnym przeobrażeniom. Na tym etapie nie można zaprezentować szczegółowej historii diakonii w latach 1980-2006. Wynika to z niewielkiej ilości zachowanego materiału źródłowego. Szczególne znaczenie dla diakonii miał rok 2000, gdy diakonia otrzymała własnego moderatora i rozpoczęła systematyczną pracę formacyjną. Od tego czasu można zauważyć znaczny rozwój różnych inicjatyw formacyjnych i ewangelizacyjnych podejmowanych przez członków diakonii. Należy przypuszczać, że ujawnienie nieznanych obecnie materiałów źródłowych i przeprowadzenie dokładnych badań metodą wywiadu i ankiety umożliwi pełną prezentację działalności diecezjalnej diakonii ewangelizacji Ruchu Światło-Życie w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej.

[1] J. P a w l a k, Spotkanie moderatorów Ruchu Światło-Życie w Gorzowie, Gorzowskie Wiadomości Kościelne (dalej GWK), 24:1980, 11-12, s. 285.

[2] A. P u t, Ruch Światło-Życie w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej w latach 1976-1999. Zarys historii, Gorzów Wlkp. 2004, s. 67.

[3] Terminy rekolekcji Ruchu Światło-Życie, Okólnik. Pismo Urzędowe Kurii Biskupiej w Gorzowie Wlkp., 7:1982, s. 34.

[4] Tamże.

[5] Archiwum Diecezjalnego Duszpasterstwa Młodzieży w Zielonej Górze (dalej ADDM), Moderator diecezjalny i diakonia jedności, sygnatura 701.

[6] Ksiądz Kazimierz Helon, kapłan diecezji gorzowskiej, a od roku 1992 po reorganizacji struktur kościelnych w Polsce, kapłan diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. Do diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej przeszedł wraz z odłączeniem od diecezji gorzowskiej dekanatów Piła i Trzcianka. Ostatnio proboszcz parafii św. Stanisława Kostki w Pile. Zmarł w 1998 roku.

[7] Archiwum własne autora (AWA), Oaza Żywego Kościoła, Zielona Góra Narodzenie Matki Bożej. Oaza studencka i młodzieży pracującej. Zeszyt 1.

[8] A. P u t, Ruch…, s. 74.

[9] AWA, Oaza Żywego Kościoła, Zielona Góra Narodzenie Matki Bożej. Oaza studencka i młodzieży pracującej. Zeszyt 2.

[10] M. P a l u c h, Zarys historii Ruchu Światło-Życie, Lublin – Kraków 1998, s. 72.

[11] AWA, Oaza Żywego Kościoła, Zielona Góra Narodzenie Matki Bożej. Oaza studencka i młodzieży pracującej. Zeszyt 2.

[12] Diecezjalne Diakonie, Rzeczywistość, 7/8:1996, s. 3.

[13] R. L i t w i ń c z u k, A. K w i e c i e ń, Ku przemianie świata, Aspekty, 41:1998, 12 (104) P, s. 2.

[14] AWA, Relacja pisemna Justyny Wojnarowskiej i Sławomira Leszczyńskiego, Zielona Góra 6. 03. 2006.

[15] J.  G o l o m b e k, Ewangelizacja w ujęciu sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego, Poznań – Paradyż 2000. Biblioteka WT UAM w Poznaniu.

[16] Poniższe informacje pochodzą ze strony internetowej diakonii ewangelizacji; http// www.dde.org.pl.

[17] J. W o j n a r o w s k a, Nie możemy nie głosić, Aspekty 10(467):2005, s. 5.

[18] M. M a r c i n k o w s k i, Inicjatywa „Krańce Dz 1,8”, Aspekty 41(498):2005, s. 2.

[19] K. M a r c i n i s z y n, Ewangelizować uczymy się ewangelizując, Aspekty 12(521): 2006, s. 5.

[20] K. J a s k ó l s k a, Aż po krańce ziemi, Aspekty 39(548): 2006, s. 3.

[21]A.  P u t, Szkoły Nowego Życia. Wieczernik. 152:2007, s. 44-46.